
Wspomnienie o Piotrze Galancie. Znakomity trener i zawodnik, wspaniały kumpel
Piotr Galant urodził się 31 marca 1955 roku. Po ukończeniu zielonogórskiego Technikum Elektrycznego przy ul. Bema, podjął studia na Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Bogatą karierę sportową rozpoczął w podstawówce, a następnie kontynuował ją w zielonogórskim MKS Zryw pod okiem „profesora” Macieja Pawłowskiego. W roku 1976 został zawodnikiem Zastalu. W I lidze grał przez osiem sezonów od roku 1976 do 1984. Następnie przez cztery sezony (84-88) reprezentował zielonogórski klub w rozgrywkach Polskiej Ligi Koszykówki. Ogółem na parkietach I ligi i PLK rozegrał 295 meczy, zdobywając 2672 punkty co daje średnią 9,1 punktów na mecz. Po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął pracę jako nauczyciel wychowania fizycznego w ogólniaku sportowym nr VII przy ul. Wyspiańskiego, jednocześnie będąc trenerem grup młodzieżowych w Zastalu.

1 lutego 1989 podejmuje pracę w studium wychowania fizycznego zielonogórskiej Wyższej Szkoły Inżynierskiej, gdzie z drużyną zielonogórskich akademików, już w pierwszym roku swej pracy zdobywa złoty medal wśród tego typu uczelni. Pod jego przewodnictwem akademicy zdobyli sześć medali z najcenniejszego kruszcu.
W sezonie 1993/1994 zostaje trenerem II- ligowej żeńskiej drużyny zielonogórskiego AZS-u Tele Top. Po roku owocnej pracy akademiczki awansują do grona najlepszych drużyn kraju, jednak przygoda wśród najlepszych drużyn trwała zaledwie sezon i po roku AZS został zdegradowany do ligi niższej.
W sezonie 1999/2000 Piotr po raz drugi w swej trenerskiej karierze, zostaje pierwszym szkoleniowcem tym razem pierwszoligowego Zastalu, gdzie drużyna kończy rozgrywki na piętnastym miejscu. W sezonie 2000/2001 zastalowcy grają w rozgrywkach PLK, plasując się na odległym szesnastym miejscu.
Przez następnych kilkanaście lat swego sportowego życia nadal uprawiał swą ulubioną dyscyplinę, koszykówkę, grając amatorsko, w największych w kraju rozgrywkach wśród amatorów reprezentując barwy Cichej Kobiety. Jednocześnie był trenerem studenckiej drużyny AZS Uniwersytet Zielonogórski, z którą to drużyną zdobył srebrny medal w rozgrywkach wśród amatorów w sezonie 2012/2013.
Był znakomitym wykładowcą i przyjacielem studentów.
Dopóki pozwalało mu zdrowie był wielkim fanem drużyny Stelmetu Enea BC, miał swe ulubione miejsce za stolikiem sędziowskim, gdzie w koszykarskim gronie dyskutowano o przebiegu meczu i udanych efektownych akcjach zawodników obu drużyn. Kilka razy Piotr wraz z swym przyjacielem Grzegorzem Chodkiewiczem odwiedzał stadion MOSiR-u przy ul. Sulechowskiej, kibicując zielonogórskim futbolistom podczas pojedynków trzecioligowych.
Zmarł w roku 2017 w wieku 62 lat pozostawiając grono swych wspaniałych kolegów i przyjaciół z koszykarskich boisk.
Od roku 2018 corocznie w hali WOSiR-u w Drzonkowie rozgrywane są turnieje z udziałem drużyn żeńskich i męskich aby upamiętnić tego wspaniałego zawodnika, kolegę i pedagoga.
Na zdjęciu poniżej Piotr Galant udzielający wskazówek drużynie AZS-u Tele Top podczas meczu o mistrzostwo II ligi oraz na boisku w akcji. Zdjęcie powyżej przedstawia wieloletniego kapitana zielonogórskiego Zastalu.

















